Bartek/

Przez kilkanaście lat mój wieczór zaczynał się wtedy, kiedy dla innych dopiero się kończył dzień pracy. Rozładunek, okablowanie, próba dźwięku, a potem dwie godziny za konsoletą na środku sali. Byłem realizatorem dźwięku, głównie na koncertach we Wrocławiu i okolicach, czasem w trasie. Widziałem kluby, w których wszystko grało, i hale, w których nic nie chciało zagrać, choć sprzęt kosztował fortunę.

Z tamtych lat zostało mi coś, czego nie da się oduczyć: patrzę na wydarzenie od zaplecza. Na koncercie słucham, jak brzmi sala. W teatrze zauważam, kto prowadzi światło. W kinie wyłapuję, czy dialogi nie giną pod muzyką. I lubię o tym opowiadać ludziom, którzy po prostu chcą dobrze spędzić wieczór.

Skąd Wydanie Wieczorne

Znajomi od lat pytali mnie o to samo: na co iść, gdzie stanąć, czy warto jechać na festiwal, jak zorganizować wieczór dla firmy, żeby nikt się nie nudził. Odpowiadałem w wiadomościach, potem w audycji, którą prowadzę w lokalnym radiu internetowym. W końcu uznałem, że te odpowiedzi zasługują na jedno miejsce.

Tak powstał ten serwis. Piszę o koncertach, scenie, kinie i serialach, o kulisach wydarzeń i o okazjach, na które szuka się pomysłu. Raz w tygodniu, w piątek, bo to dzień, w którym najczęściej zastanawiamy się, co zrobić z wieczorem.

Jak piszę

• Z perspektywy widza, ale z wiedzą kogoś, kto stał po drugiej stronie konsolety.
• Bez nadęcia. Kultura po 18:00 ma być przyjemnością, nie egzaminem.
• Konkretnie: co sprawdzić, na co uważać, gdzie szukać, zamiast ogólników.

Jeśli czytasz ten tekst przed wyjściem z domu, to dobrze trafiłeś. Miłego wieczoru.